Carcerality in the Globalised Present: Prison Spaces, Forms and Imaginaries

University of Amsterdam | 18-19 June 2020


Confirmed keynote speakers:
Prof. Máximo Sozzo (Sociology and Criminology, Universidad Nacional del Litoral, Argentina)
Dr. Jennifer Turner (Human Geography, University of Liverpool, United Kingdom)


In the context of globalisation, prisons appear anomalous. In a time of increased global flows and circulations of commodities, people and ideas, prison systems seem particularly preoccupied with immobilising and isolating specific groups of  criminalised others. The most prominent material manifestation of this feat is the prison’s function of providing enclosed walls, creating a space that is deemed separate from the rest of society. The exact boundaries of the prison system are, however, not so easily fixed (Turner 2016). Social scientists have argued that incarceration has become such a prevalent modality of punishment that we can speak of the existence of penal and carceral states (Garland 2013, Moran 2015, Wacquant 2000), while such states also increasingly seek to police and punish those deemed politically unwanted (Besteman, Biondi & Burton 2018, Fassin 2018). Surveillance systems, in their panoptic, synoptic, banoptic and postpanoptic tendencies, besides exacerbating the function of the prison itself, create increasingly harrowing parallels between incarceration as a method of punishment and other zones of confinement, for instance, in the context of migrant detention centres.
At the same time, forms of incarceration like the Super Max prison (Rhodes 2004, Ross 2012) as well as arguably more humane prison design (see Videolab) also travel between contexts as incarceration professionals share their knowledge and insights across the globe. Recent studies have furthermore flagged the relevance of analysing alternative spatial organisations of incarceration that differ from the dominant (theoretical) models. What, for instance, is the impact of the ecological on incarceration and how does the carceral function in places that are often overlooked in debates on globalisation, like the countryside (Krause 2013, Peeren 2018)?
In terms of theory, the historical convergence of the panoptic model with the rise of the slave ship and plantation (Browne 2015), furthermore draws necessary attention to the racially differentiated discursive, social, psychological, and embodied effects these material forms have on those incarcerated.
Carceral forms, however, do not just influence those who come into daily contact with
the prison, nor are they restricted to the material and the spatial. The globalisation of prison forms is also clearly discernible in popular cultural and aesthetic realms. Cultural expressions representing the prison abound and have always been part of popular culture, either as figurations of fantasies surrounding exoticising the prison and the criminal (Fludernik 2005), as influential testimonies and memoirs (cf. Mandela 1994, Sands 1981, Ho Chi Minh 1962, or Gramsci 1947, Time: The Kalief Browder Story 2017), or as a deterrent in architecture (Bender 1987). Research remains to be done on the circulation of prison imagery on social media channels. In cultural contexts where prisons are on the decline, like the Netherlands, depictions of prisons in popular culture are strongly influenced by globalised images of detainment and often rely on the spectacularisation of prison systems from different contexts. These expressions, as a result, hide as much as they reveal about the prison realities they seek to depict, and thus need to be studied for the ideological and political import they (un)intentionally circulate.
Gauging the influence these different settings exercise on each other is a first step in critically assessing an increasingly complex and globalised carceral sphere. Themes connecting and/or questioning the carceral in the global that are welcomed for debate during this workshop include, but are not restricted to:

– regimes of global carceral surveillance, mobility and stasis;
– globalised processes, spaces, imaginaries or forms of confinement, and/or their localised expressions;
– the spaces, forms or imaginaries of ‘carceral states’;
– pockets and aspects of confinement that may be obscured by globalisation processes;
– the carceral and the rural / urban;
– prison ecologies and (globalised) effects of prison architecture and design;
– carceral affects, atmospheres, and sensory realms of confinement, also those travelling beyond the prison;
– the (global) rise of prison aesthetics in popular culture;
– the carceral and social media;
– prison memoirs and their (global) cultural / political circulation;
– (global) trends in political imprisonment and confining dissent.

This conference seeks to analyse the intersections between the carceral and the global in an interdisciplinary context. It explicitly invites scholars from different fields – including but not limited to the humanities and social sciences – to reflect on the interrelations between space, materiality, form, culture and the imagination. In order to achieve this, the conference organises a series of interdisciplinary panels according to theme rather than method. If possible, the workshop will include a visit to a former prison site. In order to foster in depth discussion, the panels will be based on participant’s written work. The most to the point conference proceedings will be selected for a special issue / edited volume.

Abstracts (max 250 words) and a short bio (max 100 words) are due on 31 January 2020. The full papers (max 3500 words) on 15 May 2020, so that these can be distributed to all participants in advance. The workshop has no registration fee.
Please submit your abstract to the workshop organisers: Hanneke Stuit ( and Julienne Weegels ( Feel free to email us with any questions.

This workshop is organized with the support of the University of Amsterdam Centre for Globalisation Studies (ACGS) and Amsterdam School for Cultural Analysis (ASCA), and co-organized by the Global Prisons Research Network.


Call for applications: Laskaridis Visiting Research Fellowships in Modern Greek Studies

University of Amsterdam | 2020-2021

The second round of the Laskaridis Visiting Research fellowships in Modern Greek studies at the University of Amsterdam for 2020-2021 is now out. For the academic year 2020-2021, 1 fellowship will be offered to an early-career scholar (with a PhD not earlier than 2014) for a period of 10 months, and 1 fellowship will be offered to a more experienced scholar (with a PhD between 2000 and 2014) for a period of 5 months.

Below you can find the link to the announcement of the fellowships, from which the complete call for applications can be downloaded:

The deadline for applications is 14 February 2020.

CfP: Song Studies 2020


Ghent, 1-3 July 2020
Call for papers

The Amsterdam Centre for Cross-Disciplinary Emotion and Sensory Studies and THALIA, research group on the Interplay of Theatre, Literature & Media in Performance, present:

Keynote speaker: Monique Scheer (Tübingen University)

This conference aims to bring together researchers from various disciplines investigating song (for example musicology, literary studies, history, sociology, performance studies, cognition studies, anthropology, etc.). The focus will be on the definition of possible approaches to the study of this medium (both in its material and performed existence), its performances (in any form) and reception (in any context). Research examples may cover songs written and sung in any culture and language, and any (historical) period. Common ground will be found through concepts, approaches and methodologies, encouraging an interdisciplinary and transhistorical dialogue, breaking ground for a new research field: song studies.

See the full call for papers on We invite proposals for 20-minute individual papers or alternative formats. Please send your proposal, including your name, academic affiliation and a short biographical note, no later than 20 December 2019 to


Call for papers: Vloeibare verhalen: Neerlandistiek onder laatmoderne condities

Achter de verhalen 2020

Achter de verhalen 2020
Vloeibare verhalen: Neerlandistiek onder laatmoderne condities

Call for papers

Universiteit Leiden
17-18-19 Juni 2020

We staan op de drempel van het derde decennium van de 21ste eeuw en de neerlandistiek bevindt zich in een heikele situatie. Het aantal studenten is sterk teruggelopen en er vindt een verregaande literaire ontlezing plaats over de volle breedte van de bevolking. Als wetenschappers worstelen we met de vraag hoe we ons zinvol kunnen verhouden tot de grote ecologische, mediale,  politieke en andersoortige veranderingen van onze tijd.

De voorwaarden en condities die tot deze situatie hebben geleid zijn het gevolg van een complexe mondiale ontwikkeling – maar ze grijpen in op onze cultuur en literatuur en dus moeten we er ons toe verhouden.

Daartoe hebben we als moderne letterkundigen ook zeker de mogelijkheid. Niet alleen zijn verhalen in de breedste zin van het woord ons domein van expertise – verhalen over nationaliteit verloren en herwonnen, verhalen over globalisering en economische suprematie, nieuwe verhaalstructuren in een nieuw medialandschap, en verhalen over culturele identiteit en toe-eigening – we weten die verhalen ook in historisch, politiek, en mediaal licht te plaatsen.

Tijdens Achter de verhalen 2020 willen we proberen om samen ‘achter’ de verhalen te kijken. Hoe verandert de vorm, toon en status van de verhalen die we vertellen door het tijdsgewricht waarin we ons bevinden? Het denken over onze geschiedenis, identiteit en ons erfgoed zijn juist in deze tijd van groot belang: wat is de kracht van verhalen in een geglobaliseerd Nederlands taalgebied? Hoe verhouden we ons als onderzoekers van Nederlandstalige literatuur, geschiedenis en cultuur tot die rondzwermende, vloeibare verhalen en waarin ligt onze eigen maatschappelijke bijdrage?

We worden allemaal gevormd door verhalen waaraan we, als het ware in weerwil van de bijna onbevattelijke complexiteit van onze maatschappij, onze individuele en sociale identiteit aan proberen op te hangen; verhalen waarmee de werkelijkheid in structuren dwingen. Verhalen lijken steeds soepeler in de kleinste niches van ons bestaan te kruipen, maar tegelijkertijd hebben we als individu het zicht verloren op de grote verhalen. Althans, die grote verhalen zijn dusdanig complex, dusdanig vloeibaar en zo weinig vormvast, dat ze vanuit het standpunt van een enkele onderzoeker bijna niet te overzien zijn.


Dit soort ambitieuze vragen kunnen we niet op individuele basis te lijf gaan. Ons uitgangspunt is dat samenwerking noodzakelijk is om voorbij het eigen verhaal te komen. Op Achter de Verhalen 2020 stellen we samen vragen als:

  • Hoe kan literatuur inzichtelijk maken wat de reikwijdte en (emotionele) impact is van mediarevoluties, de migratie- of klimaatproblematiek, genderbias of de wanhopige zoektocht naar ‘geluk’?
  • Welk verhaal vertelt literatuur ons over Nederlandse identiteit en burgerschap, van 1800 tot heden?
  • Welke verhalen zijn van belang voor scholieren: hoe kunnen we ze boeien/ onderwijzen?
  • Welke verhalen van autonomie worden er in en over de literatuur verteld anno 2020?
  • Wat zijn de verhalen van de straat of van subculturen? (bijvoorbeeld hip-hop, volksliederen, discoursen in poëzie).
  • Welke dwingende verhalen uit heden of verleden zijn aan revisie toe (of nooit verteld)?
  • Wat voor verhalen vertelt de letterkundige? Wat betekent het dat de grenzen tussen letterkunde, cultural studies en literatuurwetenschap vloeibaar zijn geworden? Moeten we terug naar een klassieke opvatting van de discipline? Of moeten we de inter- en transdisciplinaire paden juist uitbreiden?
  • Welke rol spelen de laatmoderne condities van digitaliteit, flexibiliteit, reflexiviteit en precariteit in het stellen en vormen van onderzoeksvragen, het kiezen van methodes en de vormen waarin we verslag doen? Welke methodes en vormen van onderzoek zijn geschikt om de nieuwe uitdaging aan te gaan?
  • Wat betekent het dat we zelf ook ‘gebukt’ gaan onder de reflexiviteit en competitieve mentaliteit, of dat een hoogleraar zich in onze tijd dagelijks op Facebook kan roeren? Welke vormen van mediazichtbaarheid en mediastrategie beoefenen we zelf in het culturele veld?

Het uitgangspunt is in de laatste decennia dat van de individuele onderzoeker gebleven. Dat lijkt ons ontoereikend. Op Achter de Verhalen 2020 experimenteren we daarom met een opzet waarin we naast individuele presentaties veel ruimte vragen voor gezamenlijk nadenken over de complexe vragen in ons vakgebied: we zetten in op duopresentaties en laten jonge onderzoekers aan het woord (ook in de keynotes), en proberen na te denken over manieren om de diversiteit in de neerlandistiek te bevorderen.

We proberen een expertmeeting te organiseren die niet is zozeer gericht op het presenteren van afgerond individueel onderzoek, maar om de uitwisseling, verbondenheid en daarmee: de productie van de hele onderzoeksgemeenschap.

Zowel klassieke als minder klassieke, creatieve vormen van presentaties zijn mogelijk. te denken valt aan:

  1. Voorstellen voor round-tables, 150 woorden
  2. Poster-presentaties (18 juni), 150 woorden
  3. Onderzoekslabs van ca 1 uur (19 juni), 150 woorden
  4. Abstract voor solo of duo presentaties, 250 woorden
  5. Pitches voor gezamenlijke onderzoeksvoorstellen, 150 woorden

Stuur uw idee in naar: voor 15 november 2019.

Deelname kost 75 euro per dag, 150 euro voor het gehele congres, inclusief koffie/ thee, lunch. We hopen van harte dat u erbij bent, Achter de Verhalen aan de Universiteit Leiden, op 17, 18 en 19 juni 2020. Deelname voor (R)MA-studenten is gratis, voor neerlandici extra muros en buitenpromovendi is er een korting mogelijk. Neem gerust contact met ons op.